Nirvana

داشتم به سگا فکر میکردم و همون ماجرای اینکه حیوونا ناامیدت نمیکنن و بهترین چیز اینه که حرف نمیزنن که حالا حرفی رو بزنن که نباید. ولی بعدش یه چیز مهمتری رو فهمیدم. اینکه من این قدر با سگا راحتم فقط به خاطر این ویژگی اونا نیست. به خاطر اینه که من هیچ وقت نمیتونم گند مهربونی کردن به حیوونا رو دربیارم. به این دلیل ساده که حیوون اگه پایه باشه میاد که ناز و نوازشش کنی و اگه نباشه هم هیچی. و وقتی بهش مهربونی کردی، همون لحظه جوابتو میده یا اینکه دمشو میذاره رو کولشو و میره و تو فکر میکنی اکی، تو مودش نبود.
به همین سادگی، به همین بی آزاری.