گر زندگی و هستی شادی آفرین بود،در آن صورت همه با بی میلی به حالت ناهشیار خواب نزدیک می شدند و با شادی دوباره از خواب برمی خاستند.ولی درست عکس این امر مصداق دارد،زیرا همه با اشتیاق به خواب می روند و با بی میلی دوباره از خواب برمی خیزند.
هاینریش شوپنهاور
"همه" رو قبول ندارم... ولی اگه واسه خودت توی هر یک روز تعمیم بدی درسته...